و هر كه با خود صيدى دارد و در حرم برد ، واجب است كه رهاش كند ، و اگر مرغى پر بريده دارد واجب است كه نگاه دارد تا پر برآرد ( 1 ) و رهاش كند . و كبوتر حرم نشايد گرفتن و اگر چه در حل باشد . و هر كه پرى از پرهاى كبوتر حرم بكند صدقه بدهد به آن دست كه ( 2 ) آن جنايت كرده باشد . و كبوتر حرم از حرم برون ( 3 ) نشايد آوردن ، اگر برون آرد با جاى بايد بردن ، اگر بميرد قيمتش بر او غرامت باشد . هر كه در بر كبوتران حرم در بندد تا بميرند ( 4 ) و در آن جا كبوتر باشند و بچه و خايه اگر محرم باشد از هر كبوترى گوسپندى بكشد و از هر بچّه بره و از هر خايه درمى . و هر كه كبوتر حرم را بپراند و برماند از آن جا اگر باز آيند ( 5 ) براى جمله يك گوسپند ( 6 ) لازم باشد او را و اگر باز نيايند از هر يكى گوسپندى بود بر او . و هر كه او را راه‌نمايد بر صيدى تا ( 7 ) ديگرى او را بگيرد و بكشد بر راه نمايند فديه باشد ، و اگر جماعتى محرمان بر صيدى جمع شوند و او را بكشند بر هر يكى فديه باشد . و اگر جماعتى گوشت صيدى بخرند و بخورند بر هر يك فدا باشد ، و چون دو كس تير به صيد اندازند يكى اصابت كند و يكى خطا كند بر هر يكى فدا باشد ، و چون دو كس صيدى را بكشند يكى محرم باشد و يكى نباشد در آن ( 8 ) بر آن كه محرم نباشد قيمت بود و بر محرم فدا و قيمت ، و آن كس كه او در حرم صيدى بكشد و او محل باشد بر او خونى باشد . و اگر جماعتى آتشى بر افروزند مرغى در آن جا افتد و بسوزد اگر قصد ايشان ( 9 ) آن ( 10 ) بود بر هر يكى فدا باشد و اگر قصدشان نبود بر همه يك فدا باشد و در بچّهء شتر مرغ هم شترى باشد . و اگر كسى خايهء شتر مرغ بشكند يا تباه كند اعتبار كنند . اگر بچّه در او بجنبيده باشد از هر خايهء بر او شترى جوان باشد و اگر نجنبيده باشد

--> ( 1 ) . وز : برآورد . ( 2 ) . لت آن . ( 3 ) . آج ، لب ، آف ، آن ، مر : بيرون . ( 4 ) . آج ، لب : بميرد . ( 5 ) . آج ، لب از . ( 6 ) . آج لب : گوسفند . ( 7 ) . مج ، مت ، وز : يا . ( 8 ) . مج ، مت ، وز ، آج ، لب : حرم . ( 9 ) . مج ، مت ، وز ، آف : ايشان . ( 10 ) . مج ، مت ، وز ، آج ، لب نه آن .